Ciąża w czasie pandemii

Ostatnie badania sugerują, że kobiety w ciąży nie są w grupie podwyższonego ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19. Nadal jednak powinny zachowywać ostrożność w kontaktach międzyludzkich i szczególnie dbać o higienę. Jak każda infekcja wirusowa, zwłaszcza w przebiegu z gorączką, także COVID-19 może mieć wpływ na przebieg ciąży.

Czytaj dalej Ciąża w czasie pandemii

Jak przygotować się na pierwszą wizytę u ginekologa w ciąży?

Po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu ciążowego warto umówić się na pierwszą wizytę u ginekologa. Kiedy powinna się ona odbyć i jak będzie przebiegała?

Kobieta dowiaduje się o ciąży najczęściej po kilku dniach po terminie spodziewanej miesiączki. Gdy okres się nie pojawia, warto wykonać test ciążowy, który potwierdzi bądź wykluczy ciążę. Pozytywny wynik powinien skłonić do zapisania się na wizytę do ginekologa. Nie warto z tym czekać, bo czas oczekiwania na wizytę u specjalisty może być długi.

Jak się przygotować do wizyty u ginekologa? Przede wszystkim należy wybrać specjalistę – lekarza prowadzącego, zwłaszcza jeśli nie planujemy zmieniać lekarza w trakcie trwania ciąży. Warto wybrać lekarza, który pracuje w szpitalu, w którym zamierzamy rodzić.

Kiedy powinna się odbyć pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży?

Pierwsza wizyta u ginekologa powinna się odbyć przed 10. tygodniem ciąży. Tygodnie ciąży liczy się od pierwszego dnia ostatniej miesiączki. Podczas wizyty lekarz potwierdzi ciążę, wykonując badanie ultrasonograficzne (USG) dopochwowo. Może też wykonać cytologię, jeśli badanie to nie było wykonywane w ciągu ostatnich miesięcy. Cytologia to badanie ginekologiczne polegające na pobraniu komórek nabłonka pokrywającego część pochwową szyjki macicy oraz z kanału szyjki macicy. Jest to badanie bezbolesne, pozwalające wykryć stany przednowotworowe i nowotworowe szyjki macicy. Badanie cytologiczne w ciąży jest w pełni bezpieczne zarówno dla matki, jak i dziecka.

Lista badań

Podczas pierwszej wizyty lekarz ginekolog założy kartę ciąży oraz wyda skierowanie na badania krwi. Wyniki tych badań należy zabrać ze sobą na kolejną wizytę, aby lekarz zmógł je przeanalizować. Na liście badań znajdą się morfologia krwi oraz określenie grupy krwi i czynnika Rh. To ostatnie badanie jest bardzo istotne, bo w przypadku niezgodności czynnika RhD kobiety w ciąży i ojca dziecka może dojść to tzw. konfliktu serologicznego. Jeśli przyszła mama ma grupę krwi Rh (-), a płód Rh (+), organizm kobiety może zacząć wytwarzać szkodliwe dla płodu przeciwciała, co skutkuje wystąpieniem groźnej choroby hemolitycznej noworodka. Wśród pierwszych badań znajdą się także badania na HIV, HCV (wirus zapalenia wątroby typu C), kiłę, różyczkę i toksoplazmozę. Lekarz zleci także wykonanie badania w kierunku chorób tarczycy: oznaczenie stężenia hormonu TSH, badanie ogólne moczu, badanie cytologiczne (jeśli nie było ono wykonywane przed ciążą), a także oznaczenie stężenia glukozy. W tym okresie wykonuje się również wymaz z pochwy i odbytu w kierunku paciorkowców.

Na pierwszej wizycie lekarz ginekolog udzieli też najpewniej instrukcji, jak dbać o siebie w trakcie ciąży i czego unikać, a także wyznaczy termin kolejnej wizyty.

Fot. Shutterstock.com

Paciorkowiec w ciąży – objawy, diagnoza, leczenie

Bakterie bytujące w drogach rodnych kobiety mogą być bardzo niebezpieczne dla rozwijającego się w jej łonie dziecka, dlatego ciężarnym zaleca się wykonanie posiewu z pochwy w kierunku paciorkowców z grupy B. Kiedy wykonać takie badanie?

Paciorkowce z grupy B (ang. GBS – Group B Streptococcus, łac. Streptococcus agalactiae) żyją w przewodzie pokarmowym niektórych ludzi. Najczęściej nie są niebezpieczne, ale w przypadku kobiet ciężarnych mogą się przedostać do cewki moczowej i pochwy, stanowiąc zagrożenie dla rozwijającego się dziecka. Kolonizacja bakterii w drogach rodnych zwiększa ryzyko zakażenia wewnątrzmacicznego jeszcze w czasie ciąży, a podczas porodu może doprowadzić do zakażenia noworodka, prowadząc do groźnych infekcji, m.in. do zakażenia i uszkodzenia łożyska i w konsekwencji do przedwczesnego porodu. U noworodków, na które paciorkowiec jest przenoszony w okresie porodu lub okołoporodowym, może dochodzić do bakteriemii prowadzącej do posocznicy, zapalenia płuc i opon mózgowych.

Obecność paciorkowców z grupy B w drogach rodnych jest niebezpieczna także dla kobiet. U kobiety ciężarnej paciorkowce te mogą wywoływać infekcję układu moczowo-płciowego, a także prowadzić do zapalenia błon płodowych, błony śluzowej macicy, poporodowego zapalenia jamy macicy, gorączki śródporodowej i posocznicy.

Paciorkowce – diagnoza

Aby zdiagnozować paciorkowce z grupy B, ciężarnym zaleca się wykonanie posiewu z pochwy. Wymaz z przedsionka pochwy w kierunku paciorkowców grupy B (GBS) powinno się wykonać między 35. a 37. tygodniem ciąży. Badanie jest całkowicie bezbolesne. U kobiet w ciąży próbki mogą być pobrane w gabinecie ginekologicznym przez lekarza lub położną, a także samodzielnie – po dokładnym zapoznaniu się z instrukcją pobrania. Pobranie wymazu z pochwy wymaga odpowiedniego przygotowania. Na dwa dni przed wymazem należy powstrzymać się od współżycia, a w dniu pobrania kobieta powinna dokładnie umyć okolice krocza bez stosowania mydła czy innych środków do higieny intymnej. Ważne jest, aby przed badaniem nie stosować leków dopochwowych, irygacji, kremów czy innych środków przeznaczonych do stosowania w okolicach intymnych.

Paciorkowce GBS – leczenie

W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badania w kierunku paciorkowców z grupy B wprowadza się okołoporodową profilaktykę antybiotykową. Podane wówczas leki zmniejszają ryzyko zakażenia noworodka w trakcie porodu i wystąpienia groźnych powikłań.

 

Fot. Shutterstock.com